British flag  Bandeira brasileira
Plaatje familiewapen De Munnick


 

Plaatje Nederlandse vlag Emigreren op zijn luxe

Bert Ernste

Februari 2011

Foto koffers De emigratiebeurs, die deze maand in Houten is gehouden, laat zien dat veel mensen denken over vertrek uit Nederland. De beurs had 11.000 bezoekers. Op zo’n getal valt natuurlijk wel wat af te dingen, want je kunt op je vingers natellen dat een deel van de bezoekers alleen ging voor het dagje uit en dat een andere groep wel over emigreren denkt, maar dan alleen als een illusie, een optie die nooit werkelijkheid gaat worden. Desalniettemin is emigreren iets waar veel mensen serieus over nadenken. Dat blijkt ook uit televisieprogramma’s als Ik vertrek en Het roer om. In 2010 telde Nederland 118.000 landverlaters. Dat zijn er zo veel dat de PVV zich zorgen maakt.

Emigreren is een groot besluit, waar heel wat moeilijke keuzes aan verbonden zijn. Wil je echt? Streef je niet een droombeeld na dat in het echt niet bestaat? Durf je het aan? Hoe voorzie je in je inkomsten? Ga je iets totaal anders doen, dan je in Nederland deed? Durf je dat aan? Zul je heimwee krijgen? Zul je je aan kunnen passen? Je hoeft maar naar buurland België te gaan, of er wordt al veel gevraagd van je aanpassingsvermogen. Zijn er scholen voor de kinderen? Ga je familie en vrienden niet missen? En ga zo maar door. De moeilijkheden van het moderne emigreren zijn niet onderschatten. De Wereldomroep heeft een speciaal dossier voor vertrekkende Nederlanders, net als de overheid. Er is ook een apart dossier over geld en zekerheid als je in het buitenland woont. De Wereldomroep heeft trouwens ook een dossier voor terugkeer, voor de spijtoptanten dus.

Desondanks gaat het voor de meeste Nederlanders natuurlijk om een betrekkelijk luxe vorm van emigreren. Er is voorlichting, je hebt als relatief rijke Nederlanders wat reserves en meestal kun je terug. Het moderne emigreren heeft weinig te maken met de emigratie van de eerste helft van vorige eeuw, toen Nederlanders vanwege de slechte omstandigheden in Nederland emigreerden naar vooral Canada en Australië. Of met de Afrikanen, die vandaag de dag in wrakke bootjes naar Europa komen om geld te verdienen voor zichzelf en (meestal) een uitgebreide familie. Of de Zeeuwen, die in de negentiende eeuw naar Brazilië trokken en daar een zeer zwaar bestaan hadden. Voor al die emigranten gold dat ze een zeer onzekere toekomst tegemoet gingen en dat er -meestal- geen weg terug was. Het lukte, of mislukte. Er was geen vangnet.

De meeste Nederlandse emigranten hebben het vandaag de dag vergelijkenderwijs heel wat gemakkelijker. Dat wil niet zeggen dat emigreren nu heel eenvoudig is, dat is het allerminst, maar het is soms goed te beseffen hoe bevoorrecht de meesten van ons zijn. Dat zet problemen in perspectief.

Zie ook Starten in São Paulo.

Meer columns | Meer Nederland | Index artikelen | Contact