British flag  Bandeira brasileira
Plaatje familiewapen De Munnick

Foto'tje kop uil

~ Losse notities media ~

Meer mediacommentaren

1 Pijl naar rechts

Afbeelding van aantal share buttons * Geen iconen voor delen meer op mijn website en blog

2017/06 - Gezien mijn bezwaren tegen de dataslurpers van deze wereld was het wat vreemd dat artikelen op deze website en mijn posts op mijn weblog tot nu toe vergezeld gingen van iconen om artikelen en posts te delen via andere platforms zoals Facebook, Twitter en zo voort. Ook al omdat de iconenleveranciers zelf meestal ook gegevens verzamelen.

Lange tijd liet ik de deeliconen staan, omdat het nu eenmaal gewoonte is, én gemakkelijk voor de lezers van dit weblog en mijn website. Consequent was het evenwel niet. Daarom met onmiddellijke ingang geen iconen van dataverzamelaars meer op mijn website en weblog.

Delen is nog steeds toegestaan (voor niet-commercieel gebruik), maar dan zult u zelf de link moeten kopiëren naar het door u gewenste platform. Delen per e-mail kan in de meeste browsers door een optie in het menu Bestand: ‘koppeling e-mailen’ (Firefox), ‘Verstuur paginalocatie’ (Chromium) of iets dergelijks.


Logo NRC * NRC vindt vrij reizen en contant betalen een probleem

2016/12 - NRC verbaast zich in dit artikel over het feit dat de aanslagpleger van Berlijn ongehinderd kon reizen. Ik zou zeggen: gelukkig maar, want we willen geen persoonscontrole bij elke busreis, boemeltreinreis, etc. Ook het feit dat contante betalingen geen spoor opleveren lijkt NRC dwars te zitten. Je moet er toch niet aan denken dat je je bij elke aanschaf met contant geld moet identificeren en dat die gegevens dan worden opgeslagen.

Duidelijk het frame van de opsporingsdiensten, die steeds meer controlemogelijkheden willen, wat de rechtsstaat uitholt. Serieuze kranten zouden daar juist weerbaar tegen moeten zijn.


Logo NRC * NRC: broddeljournalistiek over vuurwerk

2016/12 - NRC Handelsblad bakt het in dit artikel over vuurwerk wel erg bruin. Luchtvervuiling door vuurwerk wordt niet eens genoemd en landelijke cijfers over (oog)letsel ontbreken. Dat maakt het stukje wel heel erg incompleet. Een voorbeeld van haastige journalistiek: even rondbellen, wat citaten aan elkaar plakken en dat is alles.


Braziliaanse postzegel met afbeelding postbode * Onhandig: steeds meer communicatiemiddelen

2016/11 - Vroeger waren briefpost en telefoon de enige communicatiemiddelen. Meer smaken waren er in de tijd vóór het internet niet, behalve voor zendamateurs. Er was nog wel de expresbrief, waarvoor de postbode aanbelde, en als er nog meer haast was het telegram, maar dat zijn variaties op hetzelfde: een papier aan of door de voordeur. Dat is nu wel even anders.

Tegenwoordig hebben de meeste mensen naast hun telefoon en de brievenbus de mogelijkheid om op veel meer manieren een bericht te sturen. Om er een aantal te noemen: e-mail, sms, Skype, Whatsapp; via Facebook, Twitter en noem al die zogenoemde sociale media maar op; en voor wie van privacy een punt maakt (zouden we allemaal moeten doen!), zijn er bijvoorbeeld Signal, Telegram, Threema, Wire, xmpp (ook bekend als jabber) (xmpp-apps: Conversations, SecureChat), Tox.

Helaas praten die verschillende systemen onderling meestal niet met elkaar. Wel is xmpp decentraal net als e-mail, je bent dan niet afhankelijk van één provider, zoals bij de andere. Tox maakt helemaal geen gebruik van providers.

Wat zou het fijn zijn, als er maar een protocol was voor elektronische communicatie, zodat je iedereen die op dat gebied iets doet, ieder ander kan bereiken, onafhankelijk van de gekozen provider en communicatieprogramma.

Het is er qua communicatie niet overzichtelijker op geworden, vergeleken met de tijd van enkel briefpost en telefoon.


Reactieruimte bij Rover * Reizigersorganisatie Rover: alleen meepraten met account bij een dataverzamelaar?

2016/06 - Wie wil reageren op openbaar-vervoernieuws van Rover lijkt zich eerst te moeten aanmelden bij Disqus, Facebook, Twitter of Google. Huh?! Een consumentenorganisatie, die je richting dataverzamelaars stuurt?

Desgevraagd meldt Rover dat je bij het aanmelden bij Disqus alsnog de optie krijgt om als gast in te loggen. Overigens moet je ook bij anoniem reageren akkoord gaan met de voorwaarden van Disqus. Belangrijker is dat die optie te diep zit, en pas in tweede instantie wordt aangeboden. De gast-optie komt tevoorschijn, als je in het invulveld ‘naam’ onder ‘registreer je bij Disqus’ klikt. Een gekke actie voor wie zich niet wil registreren. Die optie zal niet vaak gevonden worden.

De eerste indruk is dus dat je bij Rover alleen kunt reageren met een account bij Disqus, Facebook, Twitter of Google. Dat zal veel mensen afschrikken. Wie geen gegevens wil verstrekken aan een dataverzamelaar, telt blijkbaar niet echt mee bij Rover. Ik heb Rover hierop gewezen, maar een reactie bleef uit. Het interesseert ze blijkbaar niet.

Raar dat een consumentenorganisatie niet beter nadenkt over onze privacy. Rover helpt daarmee de dataverzamelaars. Foute keuze.

Aanvulling 28 juni 2016: reizigersorganisatie Rover reageerde op het bovenstaande met de beschuldiging dat ik de waarheid geweld aandeed, omdat Rover wel had geantwoord en mij op de optie van anoniem reageren had gewezen. Blijkbaar lezen ze daar niet goed, want dat staat er ook. Op het probleem dat de optie voor anoniem reageren te diep verstopt zit, heeft Rover (opnieuw) niet gereageerd.


Cartoon Google EU * Klagen over Googles datahonger, maar ondertussen ...

2016/06 - We weten het nu wel, grote techbedrijven zoals Google leven van het verzamelen van gegevens over ons allemaal en over al onze activiteiten. De Europese Unie bestrijdt Google op sommige punten, maar tegelijkertijd helpen vele organisaties en bedrijven Google juist. Daaronder zijn ook bedrijven en instellingen, die publieke diensten leveren.

Bijvoorbeeld banken, de NS en OV-Chipkaart, die openbare diensten verlenen als betalingsverkeer en openbaar vervoer, dragen actief bij aan Googles macht door hun apps enkel via Google aan te bieden en niet via meerdere app-stores of, veel beter: (ook) via de eigen website.

Wil je van die apps gebruik maken, ben je gedwongen je bij Google te melden, waar dat bedrijf weer allerhande informatie uit kan destilleren. Talloze organisaties en bedrijven doen hetzelfde en dragen daarmee bij aan Googles overheersing van de datamarkt.

Stom, stom, stom, en in strijd met de vrije keuze van de consument.


Logo Diaspora * Wegwezen bij Facebook!

2014/02 - Weglopen bij Facebook zou goed zijn, want Facebook is slecht voor je privacy, censureert en bepaalt wat je te zien krijgt.

Diaspora is een open-sourcealternatief. Massaal daarheen dus! Probleem is wel dat de software van Facebook zeer gelikt is en dat ‘iedereen’ daar al zit. En overstappen doen we niet graag. Dus winden we ons op over grootschalige spionage door geheime diensten, maar waar we zelf invloed hebben laten we het er meestal bij zitten. (Overigens kun je Diaspora zo instellen dat bijdragen aldaar automatisch doorgeplaatst worden op Facebook, Twitter en Tumblr.)

Inschrijven op Diaspora kan onder meer hier en hier.

Mijn Diasporastek


* Media onkritisch over terreurdreiging

2013/08 - De media laten het afweten als het gaat om terreurdreiging. Ze slikken de beweringen van de veiligheidsdiensten voor zoete koek. Raar dat we de ene dag horen van een afgeluisterd tweegesprek dat de volgende dag een conference call blijkt te zijn. Nou ja ‘blijkt’, we moeten het maar aannemen.

Zijn de media veel te meegaand bij het publiceren van die druppelsgewijze informatie van de veiligheidsdiensten (zo houd je het lekker in het nieuws), ze gaan ook veel te weinig in op de motieven van de potentiële aanslagplegers. Zouden wij misschien ook radicaliseren, als de VS in de jacht op terroristen drone-aanvallen zouden doen op Amsterdam Oost?

Rob Wijnberg formuleert het scherp in zijn column Waarschuwing.


Foto gebouwen São 
	Paulo met reflectie van wolken * TV-weerbericht in Nederland te lang, in Brazilië te kort

2013/02 - Het Nederlandse weerbericht in de journaals van RTL4 en van de NOS is lang. Veel te lang. Een hele tijd gaat naar het vertellen hoe het weer die dag geweest is (wisten we al), naar foto’s van kijkers (wie zet het journaal aan om kiekjes van onbekenden te kijken?) en dan volgt eindelijk, eindelijk de voorspelling voor de volgende dag en daarna. Interessant trouwens dat ze elkaar daarbij nadoen.

Voor wie in het midden van het land woont, is er nog een probleem. Menige voorspelling vertelt hoe het weer in het noorden en het zuiden zal zijn, of in het westen en in het oosten, maar waar Utrecht en omgeving dan bij horen blijft meestal ongewis.

In Brazilië, 228 keer zo groot als Nederland, is het weerbericht van de televisiejournaals een stuk korter. Per groep van deelstaten (Noord, Noordoost, Centrumwest, Zuidoost, Zuid) wordt zeer beknopt gezegd wat voor weer het wordt, waarbij het accent ligt op de hoofdsteden. Elk van deze groepen deelstaten is nog steeds vele malen groter dan Nederland. Het Braziliaanse weerbericht is véél te kort voor zulke uitgestrekte gebieden. Je hebt er weinig aan, zeker als je buiten de hoofdsteden bent.

Het weerbericht in televisiejournaals heeft daarmee meer iets van een ritueel, waarvan men - blijkbaar overal ter wereld - vindt dat het bij het nieuws hoort. Geschiedenis van het weerbericht.


Openingsbeeld serie M*A*S*H * Lachen op commando

2013/01 - Onlangs keek ik een aantal afleveringen van M*A*S*H, een komisch-ironische serie (1972-’83) over de Koreaanse oorlog (1950-’53) (waar ook Nederland aan meedeed). Eerder was er een speelfilm van Robert Altman met dezelfde naam.

Dank zij het feit dat ik de serie van DVD keek, kon ik de lachband uitschakelen. Het was een herademing om te kunnen lachen wanneer ik dat zelf wil en niet steeds door de makers van de serie te worden aangemaand om iets leuk te vinden met ingeblikte lachsalvo’s. Blijkbaar denken televisiemakers dat we onvoldoende gevoel voor humor hebben. Er zijn ergere manieren waarop we worden gemanipuleerd, maar het voelde als een bevrijding te kunnen lachen zonder aansporing.


* Israel en de media (Verbazing)

2012/04 - De Duitse schrijver Günter Grass schreef een kritiek op Israel. Kort gezegd stelt hij dat Israel als kernmacht, die ook nog eens de Palestijnse gebieden bezet houdt, een groter gevaar voor de vrede in het Midden-Oosten en de wereld is dan Iran.

Dat is een soort kritiek, die op elk ander land normaal wordt gevonden, zelfs als je het met de inhoud daarvan niet eens bent. Dat leidt dan tot inhoudelijk debat. In het geval van Israel wordt dergelijke kritiek echter meteen ‘antisemitisch’ genoemd. Dát verbaast mij trouwens niet, want het is de pavlovreactie van de meeste voorvechters van Israel: elke kritiek wordt afgedaan als antisemitisch.

Mijn verbazing geldt het feit dat de inhoud van wat Grass schreef er in de media nauwelijks toe doet. De meeste media berichten vooral of zelfs uitsluitend over die reacties, de ‘rel’, die zijn stuk veroorzaakte.

Daarmee krijgen de voorvechters van Israel, die het stempel ‘antisemitisch’ hanteren om elke inhoudelijke kritiek botweg uit de weg te gaan, hun zin.

1 Pijl naar rechts

Meer mediacommentaren | Contact